1.Τι είναι η παχυσαρκία;

Παχυσαρκία είναι η υπέρμετρη και παθολογική αύξηση της ποσότητας του σωματικού λίπους στο ανθρώπινο σώμα. Η παχυσαρκία έχει ως συνέπεια την αύξηση του σωματικού βάρους.

2. Όσοι έχουν αυξημένο σωματικό βάρος είναι και παχύσαρκοι;

Όχι, η παχυσαρκία σχετίζεται με αύξηση της ποσότητας του λίπους σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που η αύξηση του σωματικού βάρους οφείλεται σε αύξηση της μυικής μάζας, όπως πχ στους αθλητές.

3. Αρκεί λοιπόν η μέτρηση του σωματικού βάρους για να πούμε ότι κάποιος είναι παχύσαρκος;

Όχι, διότι θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν και το ύψος του ατόμου. Πιο σωστά θα πρέπει να μετράμε τον Δείκτη Μάζας Σώματος, που ισούται με:

ΔΜΣ= Βάρος/Ύψος²

Φυσιολογικά ο ΔΜΣ θα πρέπει να είναι μικρότερος από 25, ενώ τιμές άνω των 30 υποδηλώνουν παχυσαρκία.

4. Έχω ύψος 167 και βάρος 60 κιλά. Θεωρούμαι παχύσαρκη;

Όχι. Αν υπολογίσουμε τον ΔΜΣ=60/1.67 2, ΔΜΣ=21.5. Άρα ο ΔΜΣ είναι μικρότερος από 25, άρα δεν ανήκεις στην κατηγορία της παχυσαρκίας.

5. Που οφείλεται η παχυσαρκία;  

Η αιτιολογία της παχυσαρκίας είναι πολυπαραγοντική. Σίγουρα η παχυσαρκία είναι αποτέλεσμα της αυξημένης θερμιδικής πρόσληψης σε συνδιασμό με μειωμένη ενεργειακή κατανάλωση μέσω της άσκησης. Ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής ευνοεί αυτήν τη δυσαναλογία. Επιπλέον, η περισσότερο εύκολη ανεύρεση τροφής και η συνεχής διάθεση τροφής στο περιβάλλον (πχ γεμάτο ψυγείο) συμβάλλουν στην πρόκληση της παχυσαρκίας.

6. Έχει σχέση το αυξημένο βάρος στην βρεφική και παιδική ηλικία με την εμφάνιση παχυσαρκίας σε μεγαλύτερες ηλικίες;

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα που είχαν αυξημένο σωματικό βάρος στην βρεφική ηλικία, παρουσιάζουν παχυσαρκία στην ενήλικο ζωή. Αυτή η παρατήρηση αποδόθηκε στην ψυχολογική σχέση που έχουν τα άτομα αυτά με το φαγητό. Δηλαδή όπως ακριβώς το βάρος τους αύξανε στην βρεφική ηλικία, λόγω της συνεχούς σίτισης πχ από τη μητέρα, ώστε να ικανοποιείται η βρεφική «γκρίνια», έτσι ακριβώς αυξάνουν το βάρος τους κάτω από την πίεση ψυχολογικών καταστάσεων κατά τη διάρκεια της ενηλίκου ζωής. Κάποιοι μελετητές έχουν διαμορφώσει τη θεωρία της αύξησης του αριθμού των λιποκυττάρων κατά τη διάρκεια της βρεφικής και παιδικής ζωής. Όταν αργότερα γίνεται προσπάθεια για την απώλεια βάρους στην ενήλικο ζωή, τα λιποκύτταρα απλά μειώνονται σε μέγεθος χωρίς να μειώνεται ο αριθμός τους. Αυτό συνεπάγεται περισσότερο εύκολη ανάκτηση του απωλεσθέντος βάρους.

7. Γιατί θα πρέπει να αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία;

Για μια ποικιλία από λόγους: Η θεραπεία του χρόνιου προβλήματος της παχυσαρκίας έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε όλες σχεδόν τις ενδοκρινικές λειτουργίες του ατόμου και ιδίως στην πρόληψη της εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Έχει βρεθεί ότι τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, μια νόσος που είναι γνωστό ότι είναι καταστρεπτική για τα αγγεία του ανθρώπινου σώματος (πχ καρδιά, εγκέφαλος, άκρα). Άρα και μόνον το γεγονός ότι η παχυσαρκία συσχετίζεται με μια τόσο σοβαρή πάθηση, είναι αρκετό για να τονιστεί η ανάγκη για την θεραπείας της.

 Επιπλέον, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μειώνει κατά πολύ την ψυχολογική φόρτιση και το άγχος που προκαλείται στα παχύσαρκα άτομα από την άσχημη εικόνα που έχουν για το σώμα τους.